Zdrowie i Medycyna

Lekarstwa czy psychoterapia?

Podstawą leczenia depresji jest stosowanie leków przeciwdepresyjnych. Podobno około siedemdziesiąt procent leczonych najwyżej czuje poprawę po stosowaniu lekarstw. Stąd wniosek, że stosowanie lekarstw trzeba poprzez psychoterapią. Jeśli chory ma duże pobudzenie psychosomatyczne, czyli jeśli jest to depresja dwubiegunowa z przewagą manii, wtedy  zalecane jest stosowanie neuroleptyków – czyli leki przeciwpsychotyczne. W tym przypadku możliwe i zalecane jest stosowane leczenia skojarzonego, czyli stosowanie leków przeciwpsychotycznych wraz z lekami przeciwdepresyjnymi. Jeśli depresja jest ciężka w przebiegu, stosuje się elektrowstrząsy. Zwłaszcza kiedy chory ma uciążliwe myśli samobójcze oraz kiedy ma czasami stany stuporu.  Jeśli depresja ma łagodny charakter, stosuje się bardziej psychoterapię niż lekarstwa. Psychoterapia powinna być kognitywna albo interpersonalna, zwłaszcza jeśli depresja ma podłoże nieprawidłowo ukształtowanych relacji z otoczeniem, które wynikają z nieprawidłowych relacji rodzinnych od wczesnego dzieciństwa. Continue reading

Dynamika uzależnienia od alkoholu i odżywianie

Psychologowie twierdzą, że jeśli ktoś wejdzie w nałóg alkoholowy, zazwyczaj będzie tylko pogłębiał sposób i ilość wypitego alkoholu. Nie ma praktycznie żadnych możliwości na spożywanie alkoholu w rozsądnych ilościach. Zazwyczaj wybawieniem jest tutaj tylko i wyłącznie całkowita, stuprocentowa abstynencja, której niestety alkoholicy najczęściej nie potrafią przestrzegać w najmniejszym nawet stopniu. Istnieją jednak takie teorie, na przykład teoria poznawcza społecznego uczenia się, wedle której istnieje możliwość picia alkoholu po tym jak już przejdziemy przez terapię antyalkoholową. Terapia w ramach tej teorii ma na celu nauczenie człowieka kontrolowania siebie i radzenia sobie z sytuacją kiedy już dojdzie do picia. Jeśli człowiek znów  pije i przy tym się nie kontroluje, oznacza to, że terapia nie była skuteczna. Według Bandury jedynym sposobem na oduczenie człowieka picia jest wprowadzanie go w takie sytuacje, kiedy może on stanąć w wyborze – albo piję, albo radzę sobie z sytuacją alternatywnie. Continue reading

Leki przeciwdepresyjne

Podstawowa przyczyna depresji to za duże zanikanie serotoniny podczas przekazywania jej między komórkami. Leki mają za zadanie zatrzymać ową serotoniną albo norepinefrynę. Dochodzi wtedy do hamowania nieselektywnego wychwytywania zwrotnego tych hormonów i jest to pozytywne zjawisko jeśli leki są dobrze dobrane, czyli jeśli nie są zbyt mocne. Jeśli są zbyt mocne, może dojść do rozhamowania chorego i wtedy najwięcej z nich popełnia samobójstwo. Lekami, które działają w ten sposób są doksepina, dotiepina, imipramina i wiele innych leków, które powinni przepisywać psychiatrzy albo jakiś lekarz neurolog, który zajmuje się chorym. Do leków służących wychwytywaniu zwrotnej resorpcji serotoniny natomiast należą sertralina, paroksetyna itp. Czasami także stosuje się leki, które odpowiedzialne są za spowolnienie rozbijania hormonów i jest to na przykład maklobemid. Inne specyfiki stosowane w Polsce i na całym świecie przez psychiatrów to sole litu, sole magnezu, a także tianeptyna. Niekiedy jednak leki mogą powodować niepożądane reakcje. Continue reading

Depresja a poczucie własnej wartości

Przekonania charakterystyczne dla depresji można zamknąć w kilku zdaniach. Po pierwsze, osoby depresyjne myślą, że muszą być dobre we wszystkim, co zrobią i co zrobiły. Takie osoby muszą być najlepsze, a bycie najlepszym wcale nie jest przez nich odbierane jako coś, co do nich pasuje, bo i tak mają one obniżone poczucie własnej wartości. Ponadto osoby takie uważają, że jeśli nie są najlepsze we wszystkim co robią i jeśli nie są najlepsze stale, to oznacza, że są generalnie do niczego. Takie myślenie niestety fundują dzieciom coraz częściej rodzice i takie myślenie powoduje, że depresja uaktywnia się u takich dzieci w późniejszym wieku z bardzo dużym prawdopodobieństwem. Osoby w depresji mają permanentne poczucia bycia niekochanym przez innych. Poza tym osoby takie myślą,że ci, którzy nie są popularni i atrakcyjni społecznie, nie są wartościowi. Myślą, że to bardzo okropne być nielubianym przez wszystkich., Osoby w depresji dążą więc do tego, aby wszyscy je lubili, co niestety doprowadza do dużej frustracji, bo ludzie się lubią albo się nie lubią i nie trzeba się tym przejmować. Continue reading

Teoria Becka i Model behawioralny

Aaron Beck to naukowiec, który tłumaczy powstawanie trwanie depresji u pacjentów poprzez istnienie specyficznej triady poznawczej. Po pierwsze, osoba w depresji ma negatywne postrzeganie siebie. Wiąże się to z niską samooceną, która jest skutkiem negatywnych osądów powtarzanych przez rodziców albo przez otoczenie. Kolejny składnik triady to negatywne, pesymistyczne nastawienie do przyszłości. Mamy poczucie, że nic dobrego nas w życiu nie spotka. Po trzecie, myślimy źle o świecie. Świat jest zły, niedoskonały, ludzie są dziwni, nie myślą dobrze, są złośliwi , głupi zacofani itp. Niestety jednak występowanie powyżej opisanej triady powoduje, że ludzie czują się emocjonalnie, psychicznie i fizycznie źle, a nieleczona depresja może prowadzić do schizofrenii. Jeśli dobrze przeprowadzimy terapię, będziemy mogli uzyskać efekt w postaci zmian metabolicznych w korze mózgowej. Powyżej opisana terapia opiera się na podejściu behawioralno – poznawczym do depresji. Istnieją jeszcze teorie samokontroli w kwestii depresji i inne. Continue reading

Triada poznawcza

Triada poznawcza dotyczy trzech zasadniczych przekonań,które nabiera człowiek we wczesnym dzieciństwie. Są to przekonania typu: świat jest niesprawiedliwy, ja jestem bezwartościowy, a przyszłość jest beznadziejna. Jeśli wtłoczymy sobie w dzieciństwie ten model myślenia, a zasługą tego będą rodzice, to niestety w przyszłości takie schematy poznawcze będą prowadziły do uaktywnienia się depresji. Taka triada przekonań poznawczych pozostaje poza naszą świadomością. Możemy więc zapytani o to, czy myślimy, że nasza przyszłość jest beznadziejna mówić świadomie, że oczywiście, że nie jest, bo wszystko w naszych rekach. Jeśli jednak sprawny psycholog będzie pytał dosadniej i niekoniecznie o oczywiste rzeczy, wtedy wyjdzie szybko na jaw, że mimo wszystko mamy głębokie przekonanie o tym, że nic nas dobrego w życiu nie spotka. Inni autorzy często upatrują powstawania depresji poprzez tendencję do myślenia o wszelkich negatywnych wydarzeniach życiowych jako powstających tylko i wyłącznie przez nas samych. Nie można tak o wszystkim myśleć, bo to się źle dla nas kończy.

  • Depresja ciąg dalszy

Depresja to zaburzenie, które jest tłumaczone w ten sposób, że osoby, które na nią cierpią, otrzymują stale zbyt mało pozytywnych wzmocnień. Nie jest to całkowite wytłumaczenie, bo czasami depresja bierze się ze zwyczajnych zaburzeń hormonalnych i nie jest to związane kompletnie z naszym środowiskiem zewnętrznym. W świetle teorii, wedle której depresja występuje, kiedy nie ma zbyt wielu pozytywnych myśli, leczymy depresję poprzez zwiększanie pozytywnych i ciepłych myśli. Wtedy, w ślad za zmianą zachowania, następuje zmiana myślenia i depresja może nas opuścić. Depresję leczy się poprzez udostępnianie pacjentowi treningu społecznego, a także poprzez podejmowanie działań, które sprawiają pacjentowi przyjemność. Niekiedy pacjent musi nauczyć się relaksować i przynosić sobie samemu przyjemność. Osoby z depresją w naturalny sposób nie potrafią dostarczać sobie pozytywnych wzmocnień, bo mają pewne defekty w strukturze osobowości. Pacjenci podczas terapii dostają coraz bardziej skomplikowane zadania polegające na dostarczaniu sobie przyjemności.

Teoria depresji Melanie Klein

Jedna  z uczennic Freuda, Melanie Klein to autorka teorii relacji z obiektem. Według tej kobiety jakość relacji między matką a dzieckiem w pierwszych latach życia decyduje o tym, czy dziecko będzie miało przez cale swoje życie udane i nie bolesne relacje z ludźmi, a przede wszystkim te pierwsze relacje mówią o tym, że czy dziecko będzie miało skłonność do depresji. Jeśli dziecko było odrzucane przez matkę w pierwszym roku życia, będzie ono na każde kolejne porzucenie w swoim życiu reagowało podobnymi odczuciami, jakie towarzyszyły dziecku podczas pierwszych odrzuceń przez matkę. Matka porzucająca dziecko na długo powinna wrócić i uspokoić dziecko. Im dłużej ona wystawia dziecko na porzucenie, tym jego uczucia są bardziej ambiwalentne wobec matki, tym bardziej się ono denerwuje na matkę, szczypie je, kopie i złości się oraz płacze na jej widok. Nie można więc dzieci zostawiać na długo samych. Jeśli dziecko odczuwa wiele złości i strachu w kontakcie z matką, taki styl przywiązania do ludzi może później się u tegoż człowieka ukształtować na całe życie. Jest to depresyjne przywiązanie do ludzi. Continue reading

Teorie dotyczące depresji

Istnieje kilka teorii tłumaczących depresję. Pierwszy z nich mówi o tym, że niedostarczanie sobie samemu odpowiednich wzmocnień pozytywnych prowadzi do powstania depresji. Wtedy uczy się pacjenta dostarczać sobie przyjemności i dodatkowo daje się mu umiejętności radzenia sobie w społeczeństwie. Poza tym istnieje jeszcze teoria behawioralno – poznawcza, w świetle której można tłumaczyć depresję jako powstającą na skutek nieodpowiedniego widzenia własnej osoby. Jeśli mamy zaniżoną wartość własnej osoby, postrzegamy siebie jako złych, bezwartościowych,głupich, brzydkich i nieatrakcyjnych dla innych i niewartych zainteresowania, wtedy niestety występują  depresyjne, obniżające nasze funkcjonowanie myśli. W tym modelu uważa się, że pacjent sam sobie dostarcza negatywnych wzmocnień. Zmiana obrazu siebie może przynieść nam jakiekolwiek wybawienie. Ważne jest, aby podczas terapii pacjent sam sobie udzielał nagród za osiągniecie celów, które sam sobie wytworzył. Inne teorie, takie jak teorie Becka tłumaczą, że winne jest tutaj generalnie błędne myślenie o rzeczywistości i że wynosimy to z dzieciństwa. Continue reading

Wysoka inteligencja

Amerykanie już bardzo dawno temu dowiedli naukowo i są na to niezbite dowody, że osoby, które mają wybitnie wysokie ilorazy inteligencji nie radzą sobie ww życiu znacznie lepiej od osób, które mają niższy iloraz inteligencji. Największe kariery zazwyczaj robią osoby, które wcale nie znajdują się w najwyższym pułapie wyników w testach inteligencji. Dzieje się tak dlatego, że testy inteligencji mierzą to jaki jest nasz potencjał, jak możemy funkcjonować intelektualnie jeśli będziemy odpowiednio wykorzystywali nasze zdolności. Zdolności te niestety rzadko wykorzystywane są w dostatecznym stopniu i winne jest tu nie tylko środowisko, ale także specyficzne cechy osobowości. Istnieje na świecie mnóstwo osób, które nie wykorzystują tego, że mają na przykład słuch absolutny. Według naukowców prawie polowa osób zamieszkujących ziemię nie wykorzystuje swoich niesamowitych możliwości, które odróżniałyby ich od innych osób w otoczeniu. Wiedza psychologiczna na szczęście pozwala odkrywać zdolności i wykorzystywać je w odpowiedni sposób. Continue reading

Modele teoretyczne depresji

Istnieją zasadniczo trzy modele depresji. Pierwszy z nich to model biologiczny, który tłumaczy to zaburzenie jedynie w kategoriach biologii i uwarunkowań genetycznych i nie warto opierać się jedynie na nim podczas leczenia pacjenta. Jednak większość psychiatrów opiera się jedynie na tym modelu. Nie można jednak zapominać o osobowości i całym funkcjonowaniu psychicznym jednostki podczas leczenie depresji, która jest chorobą tak naprawdę duszy, a nie do końca ciała. Inny model to model psychodynamiczny, który również nie przynosi większych skutków jeśli będziemy opierać się jedynie na nim tłumaczyć przyczyny depresji oraz próbując wyleczyć depresję. Kolejny model, nieco bardziej rozbudowany to model poznawczo – behawioralny. Model biologiczny jest o tyle ubogi, że tłumaczy się depresję jedynie przez niedobór amin biogennych, czyli noradrenaliny oraz serotoniny. Jeśli mamy za mało tych hormonów w organizmie, pojawia się problem z motywacją. Lekarstwa powstrzymują niszczenie noradrenaliny albo serotoniny. Continue reading